نامه هایی از جنس عشق(ونداد ، رستا)•●●♥♥❤

این عکس ها رو خونه مادر جون وپدر جون دایی بهنام ازت گرفته  پسر گلم در حال عملیات خاک برداری از باغچه در سن 18 ماهگی :             ...

ونداد مامان نمیدونم چه قدر باید بگم عاشق ابی تا واقعیتش رو گفته باشم فقط این و بگم که اگه از صبح تا شب یه کاسه اب بهت بدن هم بسته فقط اب باشه . وقتی میریم خونه مادر جون و پدر جون میری تو حیاط وشروع میکنی به اب بازی و بعدش هم خشک کن رو میگیری دستت و شروع میکنی به خشک کردن حیاط برام عجیبه که تو چرا این قدر خشک کن بازی رو دوست داری؟ اگه هم هوا گرم باشه و نزارم که بری تو حیاط کسی جرات نمیکنه بره تو گلخونه چون تو زودتر از اون اون جایی و با اشاره می خوای شلنگ رو برات باز کنیم اخر حالت هم وقتی که اسب ابی بیچاره ات رو بندازی داخل تشت و شلنگ رو بگیری روش. حالا جالب این جاست که اگه بگم حموم فرار میکنی و حموم نمی خوای  منم مجبورم بگم ونداد ا...

پسر گلم خیلی فکر کردم که این موضوع رو برات بنویسم یا نه بعد دیدم که تنها یه چیز کوچولو در این باره مینویسم تا بدونی هیچ وقت بدون امید نمیشه زندگی کرد. عزیزم امسال اول رمضان درست برابر میشد با اول مرداد وتو 17 ماهه بودی که خونمون اتیش گرفت نمیخوام توضیح بدم که چی شد چون اصلا حوصله یاد اوری اون خاطرات تلخ رو ندارم فقط این رو بگم که اگه بابا کمکم نمیکرد هیچ وقت نمیتونستم اون اتفاق رو فراموش کنم واز خدا هم ممنونم که تو رو برای ما سالم نگه داشت دقیقا 40 روز طول کشید تا کار ساختن دوباره خونمون تموم شد واگه خانواده هامون نبودن چقدر سخت تر میشد. مامان ما تا همیشه ازشون ممنونیم که کمکون کردن تا دوباره بتونیم سرپاهامون وایسیم. این نوشته رو برات م...

ای جان من که با خنده ات زندگی رو برای ما شیرین کردی بخند که خنده هات برای ما نوید همه صدا های خوب دنیاست       ...

من تو سن ١٥ ماهگی دوست دارم جای بابام و مامانم و همه ادم بزرگها باشم خوشبحالتون نمیدونید کفش بزرگها چقدر خوبه به خاطر همین همش کفش ادم بزرگها رو پام میکنم   ...

میدونی کاری که جدیدا  یاد گرفتی چه کاریه؟ تا میگم ونداد من و بترسون دستات رو میاری بالا ولپات رو باد میکنی و میگی بههههه هر کس هم که میرسه میگه ونداد من وبترسون  قربون صبرت بشم که باید این همه ادم رو از خودت راضی نگهداری ولی تو توی این کارا استادی مادری       ...

اردیبهشت91 همه خانواده پدری ونداد خودشون رو واسه اومدن یه مهمون عزیز اماده میکردن .دایی علی رضا قرار بود بعد از چند سال  از امریکا بیاد ایران ونداد رو هم تا حالا ندیده بود  واسه همین واسم خیلی مهم بود که تمیز ومرتب باشی به خاطر همین موضوع من بابا رو مجبور کردم که باید لباس نو براش بگیریم منم که تا تقی به توقی میخوره اول به فکر لباس ونداد هستم  بعد از کلی گشتن تونستم لباس مناسبی براش پیدا کنم  خلاصه دایی بابا هم اومد و کلی ذوقت رو کرد تو هم با این که کلی سفارش کرده بودم اخرش مجبورم کردی مثل همیشه پچلو بهت غذا بدم که خودم کلی خجالت کشیدم اخه تو فقط با دست غذا میخوری و من از این کار خیلی بدم میاد خلاصه دایی بابا هم  رفت...